تناسب اندام و مکمل های ورزشی

رژیم کتوژنیک چیست؟ لاغری واقعی یا یک ترند زودگذر؟

نان و برنج را کنار بگذارید، چربی بیشتری بخورید و منتظر کاهش وزن باشید؛ این همان نسخه ساده‌ای است که بسیاری از افراد از رژیم کتوژنیک شنیده‌اند. رژیمی که در سال‌های اخیر با وعده لاغری سریع، کاهش اشتها و چربی‌سوزی بیشتر، توجه افراد زیادی را به خود جلب کرده و تصاویر قبل و بعدِ آن در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود. اما آیا واقعاً می‌توان با خوردن چربی وزن کم کرد؟

رژیم کتوژنیک یک الگوی غذایی بسیار کم‌کربوهیدرات و پرچرب است که با محدود کردن دریافت کربوهیدرات، بدن را به استفاده بیشتر از چربی‌ها و کتون‌ها برای تأمین انرژی سوق می‌دهد. رژیم کتوژنیک چیست و چگونه باعث لاغری می‌شود؟ کاهش وزن در این رژیم واقعاً ماندگار است یا بخش زیادی از محبوبیت آن به یک ترند زودگذر برمی‌گردد؟ در ادامه، سازوکار رژیم کتو، فواید، عوارض، غذاهای مجاز و ممنوع و شواهد مربوط به تأثیر آن بر کاهش وزن را بررسی می‌کنیم تا بتوانید با دیدی واقع‌بینانه‌تر درباره آن تصمیم بگیرید.

رژیم کتوژنیک چیست و چگونه کار می‌کند؟

بدن برای تأمین انرژی از دو منبع مهم، یعنی کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها استفاده می‌کند. رژیم کتوژنیک با محدودکردن شدید کربوهیدرات‌ها، تعادل مصرف این سوخت‌ها را تغییر می‌دهد و بدن را به استفاده بیشتر از چربی‌ها و کتون‌ها سوق می‌دهد.

کتوز چیست؟

وقتی دریافت کربوهیدرات به‌شدت کاهش می‌یابد، کبد از اسیدهای چرب، موادی به نام اجسام کتونی تولید می‌کند. این ترکیبات وارد خون می‌شوند و به‌عنوان منبع انرژی جایگزین، بخشی از نیاز مغز و سایر بافت‌ها را تأمین می‌کنند. افزایش تولید و سطح اجسام کتونی در خون، وضعیتی به نام کتوز تغذیه‌ای ایجاد می‌کند که در آن وابستگی بدن به گلوکز کاهش می‌یابد.

بدن در رژیم کتو چگونه چربی می‌سوزاند؟

با کاهش دریافت کربوهیدرات، سطح انسولین معمولاً کاهش می‌یابد و آزادسازی اسیدهای چرب از ذخایر چربی بدن افزایش پیدا می‌کند. این اسیدهای چرب می‌توانند مستقیماً برای تولید انرژی مصرف شوند یا در کبد، بخشی از آن‌ها به اجسام کتونی تبدیل شود. اما اینجا یک دام تبلیغاتی وجود دارد: کتون‌سازی همیشه به معنای آب‌شدن چربی‌های بدن نیست. اگر کالری زیادی از پنیر، کره، آجیل و سایر غذاهای پرچرب دریافت شود، بدن ممکن است همان چربی خورده‌شده را بسوزاند، نه ذخایر خود را. ضمن اینکه بخشی از کاهش وزن سریع ابتدای رژیم کتو، مربوط به ازدست‌دادن آب بدن است.

تفاوت کتوز تغذیه‌ای با کتواسیدوز چیست؟

کتوز تغذیه‌ای یک وضعیت طبیعی و تنظیم‌شده در سوخت‌وساز بدن است که در آن سطح کتون‌ها افزایش می‌یابد، بدون اینکه خون به‌طور غیرطبیعی اسیدی شود. در مقابل، کتواسیدوز یک اختلال متابولیک خطرناک است که با تجمع بیش‌ازحد کتون‌ها و اسیدی‌شدن خون همراه است. در کتواسیدوز دیابتی، به‌دلیل کمبود شدید انسولین، کتون‌ها بیش از حد بالا می‌روند و خون اسیدی می‌شود. تهوع، استفراغ، تشنگی شدید، تنفس غیرعادی و گیجی از نشانه‌های هشدار آن هستند و به رسیدگی فوری پزشکی نیاز دارند.

پس با وجود شباهت اسمی، کتوز و کتواسیدوز یکی نیستند: اولی موتور جایگزین بدن است و دومی یک وضعیت اورژانسی.

در رژیم کتوژنیک چه مقدار کربوهیدرات مصرف می‌شود؟

در رژیم کتو، کربوهیدرات مثل پول توجیبی محدودی است که باید با دقت خرج شود. در بیشتر برنامه‌های کتوژنیک، مصرف روزانه کربوهیدرات به حدود ۲۰ تا ۵۰ گرم کاهش پیدا می‌کند؛ یعنی حتی یک انتخاب کوچک مثل نوشیدنی شیرین یا چند تکه نان می‌تواند بخش زیادی از سهم روزانه را مصرف کند. مقدار دقیق کربوهیدرات به نیاز بدن، میزان فعالیت و نوع رژیم بستگی دارد.

نسبت چربی، پروتئین و کربوهیدرات در رژیم کتو

بشقاب کتو برخلاف رژیم‌های معمول، فرمان را به دست چربی‌ها می‌سپارد. در یکی از الگوهای رایج رژیم کتوژنیک، حدود ۷۵ درصد انرژی روزانه از چربی، ۲۰ درصد از پروتئین و ۵ درصد از کربوهیدرات تأمین می‌شود. البته نسبت دقیق این درشت‌مغذی‌ها با توجه به هدف رژیم و شرایط فرد متفاوت است.

پروتئین در این رژیم باید متعادل باشد؛ چون کتو یک رژیم پرپروتئین نیست. بخش اصلی انرژی معمولاً از منابع چربی تأمین می‌شود، اما این به معنای مصرف بی‌حساب کره، خامه و غذاهای سرخ‌شده نیست. کیفیت چربی‌ها همچنان اهمیت دارد.

کربوهیدرات خالص چیست و چگونه محاسبه می‌شود؟

تمام کربوهیدرات‌های روی برچسب مواد غذایی رفتار یکسانی در بدن ندارند. فیبر معمولاً هضم نمی‌شود و اثر کمتری بر قند خون دارد؛ به همین دلیل بسیاری از برنامه‌های کتو به‌جای کربوهیدرات کل، کربوهیدرات خالص را محاسبه می‌کنند.

در برچسب‌هایی که فیبر جزئی از کربوهیدرات کل محسوب می‌شود، کربوهیدرات خالص معمولاً از تفریق فیبر از کربوهیدرات کل به دست می‌آید. بااین‌حال، شیوه درج کربوهیدرات و فیبر در برچسب‌های غذایی کشورهای مختلف یکسان نیست.

البته درباره الکل‌های قندی، محاسبه همیشه به این سادگی نیست؛ چون انواع مختلف آن‌ها جذب متفاوتی دارند. بنابراین عبارت‌های تبلیغاتی مانند «بدون کربوهیدرات خالص» نباید جای بررسی دقیق جدول ارزش غذایی را بگیرند. در رژیم کتو، فقط حذف شیرینی کافی نیست؛ کربوهیدرات‌های پنهان در سس‌ها، نوشیدنی‌ها، لبنیات طعم‌دار و خوراکی‌های به‌ظاهر رژیمی نیز می‌توانند بودجه محدود روزانه را خیلی زود تمام کنند.

انواع رژیم کتوژنیک کدام‌اند؟

  1. رژیم کتوژنیک استاندارد: کربوهیدرات بسیار کم، پروتئین متعادل و چربی زیاد. معمولاً حدود ۷۰ تا ۷۵ درصد انرژی از چربی، ۲۰ تا ۲۵ درصد از پروتئین و ۵ تا ۱۰ درصد از کربوهیدرات تأمین می‌شود.
  2. رژیم کتوژنیک پرپروتئین: رژیم کتوژنیک پرپروتئین: در این الگو، سهم پروتئین نسبت به رژیم کتوژنیک استاندارد بیشتر و سهم چربی کمتر است. این روش ممکن است برای افرادی که حفظ توده عضلانی برایشان اهمیت دارد مطرح باشد، اما اثربخشی آن به میزان پروتئین دریافتی، فعالیت بدنی و شرایط فرد بستگی دارد.
  3. رژیم کتوژنیک هدفمند برای ورزشکاران: در کتو هدفمند، مقدار مشخصی کربوهیدرات نزدیک زمان تمرین مصرف می‌شود تا انرژی لازم برای فعالیت بدنی فراهم شود. انگار ورزشکار درست پیش از تمرین، مقدار کمی سوخت سریع به باک اضافه می‌کند و سپس دوباره به مسیر کم‌کربوهیدرات برمی‌گردد.
  4. رژیم کتوژنیک چرخه‌ای: این مدل میان روزهای کتو و دوره‌های کوتاه با کربوهیدرات بیشتر رفت‌وآمد می‌کند؛ مثلاً چند روز رژیم کم‌کربوهیدرات و سپس یک یا دو روز افزایش کنترل‌شده کربوهیدرات.

آیا رژیم کتوژنیک واقعاً باعث لاغری می‌شود؟

بله؛ رژیم کتو می‌تواند عدد ترازو را پایین بیاورد، اما ماجرا به سادگی «چربی بخور و چربی بسوزان» نیست.

در روزهای ابتدایی، با کاهش ذخایر گلیکوژن، مقداری آب نیز از بدن دفع می‌شود. به همین دلیل ممکن است ترازو خیلی زود خبرهای خوشحال‌کننده‌ای بدهد؛ درحالی‌که تمام وزن ازدست‌رفته، چربی نیست. پس از کاهش اولیه وزن ناشی از دفع آب، برخی افراد به دلیل افزایش احساس سیری، کاهش اشتها و محدودشدن انتخاب‌های غذایی، کالری کمتری دریافت می‌کنند. این کاهش دریافت انرژی می‌تواند به کاهش چربی بدن کمک کند، هرچند میزان پاسخ به رژیم در افراد مختلف متفاوت است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند رژیم‌های کتوژنیک و بسیار کم‌کربوهیدرات می‌توانند در کوتاه‌مدت باعث کاهش وزن، دور کمر و درصد چربی شوند؛ اما برتری آن‌ها نسبت به رژیم‌های دیگر در بلندمدت معمولاً کوچک‌تر می‌شود و تا حد زیادی به توانایی فرد برای ادامه‌دادن رژیم بستگی دارد.

نکته‌ای که تبلیغات کتو کمتر درباره آن حرف می‌زنند این است که بودن در کتوز، مجوز خوردن نامحدود نیست. پنیر، آجیل، خامه و روغن هنوز کالری زیادی دارند. اگر انرژی دریافتی بیشتر از نیاز بدن باشد، حتی در حالت کتوز هم ممکن است کاهش وزن متوقف شود.

بنابراین کتو نه یک دروغ بزرگ است و نه یک میان‌بُر جادویی؛ ابزاری است که برای بعضی افراد مؤثر است، اما زمانی به لاغری واقعی منجر می‌شود که قابل‌ادامه باشد، کیفیت غذایی مناسبی داشته باشد و در نهایت بدن را به مصرف ذخایر انرژی خود وادار کند.

چه غذاهایی در رژیم کتوژنیک مجاز هستند؟

مواردی که باید محدود شوند انتخاب‌های مناسب‌تر گروه غذایی
کره، خامه، روغن نارگیل و چربی‌های حیوانی روغن زیتون، آووکادو، زیتون، مغزها، دانه‌ها و ماهی‌های چرب منابع چربی سالم
سوسیس، کالباس و گوشت‌های فرآوری‌شده ماهی، غذاهای دریایی، مرغ، بوقلمون، تخم‌مرغ و گوشت تازه گوشت، مرغ، ماهی و تخم‌مرغ
هویج، گوجه‌فرنگی و پیاز در مقدار کنترل‌شده کاهو، اسفناج، کلم، بروکلی، گل‌کلم، خیار، کدو سبز، قارچ، بادمجان و فلفل دلمه‌ای سبزیجات کم‌کربوهیدرات
بادام‌هندی و پسته به‌دلیل کربوهیدرات بیشتر گردو، بادام، فندق، پکان، ماکادمیا، دانه چیا، کتان و تخم کدو مغزها و دانه‌ها
شیر، ماست طعم‌دار، بستنی و پنیرهای فرآوری‌شده پنیر، ماست پرچرب ساده و بدون شکر، خامه و مقدار کنترل‌شده کره لبنیات
حتی میوه‌های کم‌کربوهیدرات باید در مقدار کم مصرف شوند آووکادو، زیتون، مقدار کمی توت‌فرنگی، تمشک، شاه‌توت و لیموترش میوه‌ها

در رژیم کتو چه چیزهایی نباید بخوریم؟

نکته مهم خوراکی‌های معمولاً نامناسب برای کتو گروه غذایی
سبوس‌دار بودن به معنای کم‌کربوهیدرات بودن نیست انواع نان، برنج سفید و قهوه‌ای، ماکارونی، رشته و غلات صبحانه نان و برنج
این مواد مغذی‌اند، اما معمولاً کربوهیدرات زیادی دارند عدس، لوبیا، نخود، لپه، جو، گندم، ذرت، بلغور و کینوا حبوبات و غلات
مقدار کمی از آن‌ها نیز ممکن است سهم روزانه کربوهیدرات را پر کند سیب‌زمینی، سیب‌زمینی شیرین، ذرت، نخودفرنگی و چغندر سبزیجات نشاسته‌ای
آب‌میوه حتی بدون شکر افزوده نیز قند زیادی دارد موز، انگور، انبه، خرما، انجیر، آناناس، سیب و گلابی میوه‌های پرکربوهیدرات
عسل، شیره خرما و شکر قهوه‌ای نیز همچنان قند محسوب می‌شوند قند، شکر، کیک، بیسکویت، شکلات شیرین، نوشابه، شربت و نوشیدنی انرژی‌زا شیرینی‌ها و نوشیدنی‌های شیرین
عبارت «بدون شکر» لزوماً به معنای مناسب‌بودن برای کتو نیست چیپس، پفک، فست‌فودهای سوخاری و میان‌وعده‌های آردی غذاهای فرآوری‌شده
شکر، نشاسته، شربت ذرت و مالتودکسترین روی برچسب بررسی شوند کچاپ، سس باربیکیو، سس‌های شیرین و برخی سس‌های سالاد آماده سس‌ها و چاشنی‌ها

نمونه برنامه غذایی رژیم کتوژنیک ایرانی

نمونه صبحانه کتوژنیک

برای صبحانه می‌توان از نیمرو یا املت قارچ و پنیر، تخم‌مرغ آب‌پز همراه خیار و زیتون، یا ماست یونانی بدون شکر با گردو و دانه چیا استفاده کرد. نان، مربا، عسل و آب‌میوه جایی در صبحانه کتو ندارند.

نمونه ناهار کتوژنیک

جوجه‌کباب، کباب تابه‌ای بدون آرد و پودر سوخاری، ماهی کبابی یا خوراک مرغ می‌توانند همراه سالاد سبز، کلم، خیار، زیتون و روغن زیتون سرو شوند. در این بشقاب، سالاد جای برنج را می‌گیرد؛ نه اینکه فقط گوشه بشقاب تزئین باشد.

نمونه شام کتوژنیک

شام می‌تواند سبک‌تر باشد: کوکو سبزی بدون آرد، املت سبزیجات، سالاد مرغ، تن ماهی همراه کاهو و خیار یا بادمجان کبابی با گوشت و پنیر. بهتر است مصرف گوشت‌های فرآوری‌شده و چربی‌های اشباع، حتی در رژیم کتو، محدود بماند.

میان‌وعده‌های مناسب رژیم کتو

چند عدد گردو یا بادام، زیتون، تخم‌مرغ آب‌پز، خیار با پنیر، مقدار کمی ماست یونانی ساده یا چند عدد توت‌فرنگی از گزینه‌های مناسب‌اند. مغزها و پنیر کربوهیدرات کمی دارند، اما پرکالری‌اند؛ بنابراین بهتر است مستقیم از بسته خورده نشوند.

نمونه منوی یک‌روزه کتوژنیک

وعده نمونه غذا
صبحانه املت دو تخم‌مرغ با قارچ و پنیر، خیار و چند عدد زیتون
میان وعده یک مشت کوچک گردو یا بادام
ناهار جوجه‌کباب بدون نان و برنج، همراه سالاد کاهو و کلم با روغن زیتون
عصرانه ماست یونانی بدون شکر با دانه چیا
شام ماهی کبابی یا سالاد مرغ همراه سبزیجات کم‌کربوهیدرات

فواید رژیم کتوژنیک چیست؟

  • کاهش اشتها و میل به شیرینی: برخی افراد هنگام پیروی از رژیم کتوژنیک، کاهش گرسنگی و میل به غذا را تجربه می‌کنند. این اثر ممکن است با تغییرات هورمون‌های تنظیم‌کننده اشتها، افزایش دریافت پروتئین و وضعیت کتوز مرتبط باشد، اما در همه افراد یکسان نیست.
  • تأثیر احتمالی کتو بر قند خون: رژیم کتوژنیک ممکن است در برخی افراد مبتلا به دیابت نوع دو به کاهش قند خون و بهبود کنترل آن کمک کند. بااین‌حال، افرادی که داروهای کاهنده قند خون مصرف می‌کنند، به‌ویژه انسولین، سولفونیل‌اوره‌ها یا مهارکننده‌های SGLT2، نباید بدون ارزیابی و نظارت پزشک این رژیم را آغاز کنند؛ زیرا خطر افت قند خون یا کتواسیدوز وجود دارد.
  • کاربرد درمانی رژیم کتو در صرع: رژیم کتو می‌تواند در کنترل برخی موارد صرع مقاوم به دارو مؤثر باشد و در این شرایط به‌عنوان یک درمان تخصصی اجرا می‌شود.
  • تأثیر کتو بر تری‌گلیسیرید و چربی خون: رژیم کتوژنیک در بسیاری از افراد با کاهش تری‌گلیسیرید همراه است، اما اثر آن بر کلسترول LDL متفاوت است و در برخی افراد ممکن است افزایش قابل‌توجهی ایجاد کند. به همین دلیل، انتخاب منابع چربی سالم‌تر و پایش چربی خون در طول رژیم اهمیت دارد.

کتوی درمانی با هدف پزشکی و تحت نظارت متخصص اجرا می‌شود؛ اما کتوی عمومی بیشتر با هدف کاهش وزن انجام می‌گیرد.

عوارض رژیم کتوژنیک چیست؟

  • آنفلوآنزای کتو: در روزهای ابتدایی ممکن است علائمی مانند تهوع، سرگیجه و بی‌حالی ایجاد شود که معمولاً با سازگاری بدن کاهش می‌یابد.
  • یبوست و مشکلات گوارشی: کاهش دریافت فیبر ممکن است باعث یبوست شود. همچنین تغییر ناگهانی الگوی غذایی و افزایش مصرف چربی در برخی افراد با تهوع، نفخ یا اسهال همراه است.
  • سردرد، ضعف و کاهش انرژی: کاهش ناگهانی کربوهیدرات و تغییر تعادل آب و الکترولیت‌ها می‌تواند موقتاً سردرد و افت انرژی ایجاد کند.
  • بوی بد دهان: دفع استون، یکی از اجسام کتونی، از راه تنفس ممکن است بویی شبیه میوه یا لاک‌پاک‌کن ایجاد کند.
  • کمبود فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی: حذف غلات، حبوبات و بسیاری از میوه‌ها ممکن است دریافت فیبر و برخی ریزمغذی‌ها را کاهش دهد.
  • تأثیر بر کلسترول خون: کتو ممکن است تری‌گلیسیرید را کاهش دهد، اما مصرف زیاد چربی اشباع می‌تواند در بعضی افراد کلسترول LDL را بالا ببرد.
  • آیا رژیم کتو برای کلیه و کبد ضرر دارد؟ این رژیم ممکن است خطر سنگ کلیه را افزایش دهد و برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا کبدی بدون نظارت پزشک مناسب نیست.

چه کسانی نباید رژیم کتوژنیک بگیرند؟

رژیم کتوژنیک برای همه افراد مناسب نیست. این رژیم در برخی بیماری‌های متابولیک، مانند اختلالات ارثی اکسیداسیون اسیدهای چرب، منع مصرف دارد. همچنین افراد زیر باید از شروع خودسرانه آن خودداری کنند:(اضافه شده) 

  • مبتلایان به دیابت نوع یک یا افراد مبتلا به دیابت نوع دو که داروهای کاهنده قند خون مصرف می‌کنند، به‌ویژه مهارکننده‌های SGLT2 
  • افراد مبتلا به پانکراتیت یا بیماری‌های پیشرفته کلیوی و کبدی
  • افراد دارای سابقه سنگ کلیه یا اختلالات شدید چربی خون
  • زنان باردار یا شیرده
  • کودکان و نوجوانان، مگر در موارد درمانی مشخص و تحت نظارت تیم تخصصی
  • افراد دارای سابقه اختلالات خوردن، کمبود وزن یا سوءتغذیه (تغییر داده شده)

در این افراد، محدودیت شدید کربوهیدرات ممکن است خطراتی ایجاد کند یا به تنظیم درمان و پایش دقیق نیاز داشته باشد.